Rijtest: Renault Clio RS Trophy

Renault Clio RS Trophy

Hot hatches. Al sinds de jaren ‘80 slagen ze erin menig aspirant coureur een natte broek te bezorgen. De Golf GTI, de 205 GTI, de R5 Turbo, om er maar de bekendste van dat era uit te pikken. Welke petrolhead kent ze niet? Ondertussen kwamen er een hele rits bij, en toch moet ik bij de term altijd aan de GTI’s en de RS’en van deze wereld denken. Met de huidige incarnatie van die laatste gingen we op pad.

Looks

Anoniem. Zeker als je hem niet in een spannende kleur samenstelt. Ja, er zitten wat grotere velgen op. Ja, je ziet twee uitlaatpijpjes piepen, waarvoor de achterbumper wat gewijzigd werd. En ja, die iets andere voorbumper met dagrijverlichting gevormd naar het logo van RenaultSport is een leuke gimmick die je ook niet op elke Clio ziet. Maar verder? Op een enkel logootje na is er niets wat weggeeft dat je met een bommetje op weg bent. Het had evengoed de dertien-in-een-dozijn Clio met de dCi110 kunnen zijn.

Clio RS 2017

Begrijp me niet verkeerd, qua looks vind ik de standaard Clio best geslaagd. Hij ziet er gewoon goed uit, waarbij de RS een aantal wijzigingen onderging die hem er wat sportiever doen uitzien. En eigenlijk hoeft het voor mij niet meer te zijn, laat het maar aan degene met een kennersoog om hem te herkennen voor wat ‘ie werkelijk is.

Het gevolg? De gemiddelde Golf TDI rijder die het aan 125 km/h op de autosnelweg nodig vindt op een paar meter achter je te komen hangen, als teken dat hij sneller wil. Onwetend als hij is dat je met een simpele kleine krul van je grote teen hem tot een nietige vlieg in je achteruitkijkspiegel degradeert.

Cockpit

Het eerste wat opviel bevond zich niet voor, maar achter me: de rugleuning. Voorzien van zoveel zijdelingse steun dat een bovengemiddeld brede persoon er maar moeilijk in zal passen. Gelukkig val ik niet onder die categorie.

Renault Clio Zetels RS

Renault koos een touchscreen voor alle multimedia en navigatie, en fysieke knoppen voor de ventilatie. Alles werkt zoals het hoort, al ben en blijf ik geen voorstander van touchscreens in een auto. Even van zender wisselen terwijl de navigatie op staat vergt toch een aantal taps, waardoor je toch even met je ogen van de weg rijdt. Gelukkig heb je nog een fysieke bediening via een hendel aan het stuur.

Gadgets

Dat touchscreen herbergt wel een heel leuk RS menu, waarin je allerhande zaken kan terugvinden gaande van temperaturen over turbodruk tot rondetijden. Dat ene menu herbergt een schat aan informatie!

Renault Clio RS interieur

Een ander leuk gadget? Launch control. Poepsimpel in te schakelen (standje sport, trek aan beide flippers tot je een melding krijgt, volgas en je schiet weg zodra je je rem lost). Niet dat we het veel kunnen gebruiken op onze overbevolkte wegen, maar als het dan eens lukt blijft het wel spannend. Het blijft immers tricky om 220 pk via de voorwielen op de weg te zetten, al komt de Clio er mee weg.

Rijden

Dat snel rechtdoor kan je iedere aap aanleren, maar hoe doet de Clio RS het op bochtige wegen? Het chassis geeft alvast veel vertrouwen voor het betere bochtenwerk. Alles gaat moeiteloos, maar naar mijn aanvoelen ook wel wat klinisch. Rijden met de RS is zeker geen straf, het gaat allemaal precies net wat te makkelijk. Je zit gi-gan-tisch vlug op hoogst illegale snelheden, en je hebt het niet eens door.

Renault Clio Sport

Ik wijt het voor een deel aan het feit dat je hem enkel met automaat met dubbele koppeling kan krijgen (het andere deel is dan dat ‘ie een overschot aan power heeft). Zolang je niet zelf aan de flippers gaat trekken of onvoorspelbare zaken uitvoert doet die automaat trouwens wat hij moet doen. Ga je zelf schakelen dan merk je soms wel een lichte aarzeling.

Daarnaast is het Trophy onderstel keihard. Super voor het circuit, iets minder aangenaam als je weer eens over betonwegen dokkert. Had ik een vals gebit, het was nu en dan mijn mond uit gedaverd (al heeft het doelpubliek van deze RS daar hopelijk, net als ik, geen last van). Probeer dan maar eens van radiozender te veranderen via het touchscreen zonder dat je je navigatie annuleert…

Akrapovic

Onze Clio RS was eveneens voorzien van de optionele Akrapovic uitlaat. Heel leuk bij doorgassen (plofjes bij schakelen op toeren, het kleine kind in mij was alweer blij gemaakt), net iets te aanwezig bij rustig cruisen. Maar goed, wie een auto van dit kaliber overweegt heeft een ander eisenpakket en verwachtingspatroon dan de koper van een luxe cruiser.

Renault Clio RS Akrapovic

Al die fun heeft wel een keerzijde. Renault heeft beslist de Clio uit te rusten met een benzinetank waarvan de inhoud die van een blikje frisdrank benadert… Het tankstation wordt je tweede thuis, en dat niet zozeer omdat de Clio RS zo gulzig is.

Conclusie

De Clio RS Trophy is het meest hardcore product dat Renault momenteel aanbiedt, en dat merk je. Hard afgeveerd, strak sturend en altijd minstens een tikkeltje luidruchtig. Met de vier deuren is hij ook nog eens praktisch bruikbaar (en de achterbank kan plat voor meer laadruimte mocht je dat willen), al zweren puristen bij een hot hatch met drie deuren in plaats van vijf.

Kan je leven met het onderstel, dan krijg je wel een heel capabele rijdersmachine, waarmee je met heel veel plezier toertjes rijdt rond de lease Golfjes, Audi’s en BMW’s van deze wereld.

Specificaties (Renault Clio RS Trophy)

  • Aandrijving: voorwiel
  • Vermogen: 220 pk
  • Koppel: 280 Nm
  • Topsnelheid: 235 km/u
  • 0 tot 100 km/u: 6,6 seconden
  • Gewicht: 1.204 kg
  • Gemiddeld testverbruik: 8,2 liter / 100 km
  • Prijs: 27.450€